و تو پدر شدی ای رسول رحمت ، که خاطیان امّت از امر ولایت را به عقوبت مبتلا نکنند، تا با عطوفت پدری این فرزندان ناخلف را هدایت کرده و به مهر خویش ببخشایی.
پدرم: ما یوسف تو را به چاه غیبت انداختیم و در غربت به نسیان سپردیم و این اندوه بی پایان تو را چاره نکردیم. ما روشنای چشمانت را ربودیم که اینک خود نیز به مصیبت ها گرفتار آمدیم. پدر جان: قرآن، این گوهر بی بدیل قلبت را مهجور کردیم و به سنت خُلق عظیم تو نیز پشت پا زدیم. بابای مهربان من: چگونه چون منی به محضر
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهراد رحمانی
تاريخ: شنبه
9 دی
1396 ساعت: 19:07